رمان عشق یه پسر هندی

#عشق_یه_پسر_هندی_پارت_137


رستوران باز و بدون شیشه یا هر چیز دیگه ای بود و به راحتی و بدون مانع می تونستی بیرون رستوران رو شفاف و

زیبا ببینی. رستوران جای سوزن انداختن نبود. بیش تر مردم داخل رستوران توریست و خارجی بودند. راهول

غذایی به اسم چیکن تیکه ماسالا سفارش داد. کارکنان رستوران تند تند و با عجله رفت و آمد می کردند و سفارش

های مردم رو می آوردند. خدا خدا می کردم که امشب شانس باهام یار باشه و من بتونم یکی از افراد مشهور رو این

جا ببینم.

با قرار گرفتن دست گرمی روی دستم به خودم اومدم. به راهول نگاه کردم. لبخندی زد و گفت: قربونت برم چه با

ذوق داری همه جا رو نگاه می کنی.

خجالت کشیدم، آروم گفتم: خدایی این جا خیلی خوشکله.

سرش رو تکون داد.

-موافقم، جای قشنگیه.

« خوانندهی معروفه فیلم های بالیوودی » یا خدا « . با همهمه ی افراد توی رستوران به روی سن نگاه کردم sonu nigam» اون جا ایستاده بود و با لبخند برای همه دست تکون می داد و تشکر می کرد. از خوش حالی نفسم بند

اومده بود با ذوق رو به راهول گفتم: وای... وای... راهول سونو نیگام... وای خدا باورم نمی شه.

راهول خندید و دستم رو فشرد.

-آروم باش عزیزم. غذامون رو که خوردیم می ریم و باهاش عکس می گیریم.

romangram.com | @romangram_com