رمان عشق یه پسر هندی

#عشق_یه_پسر_هندی_پارت_123

چشم هاش رو بست و آروم زمزمه کرد.

-دوستت دارم پریا.



هق زدم، از اون همه عشق و احساس توی بهت مونده بودم؛ قلبم بنای تپیدن پر با کرده بود و هر لحظه انتظار داشتم

که از جا کنده بشه. دوباره و دوباره هق زدم؛ نمی تونستم باور کنم راهول بالاخره گفت. کلمه ی دوستت دارم رو به

زبون آورد و اما چه زیبا و دلنشین.

من رو توی بغل گرفت و با کلماتی آروم و نوازش و قربون صدقه سعی در آروم کردنم داشت. آرامشی وصف ناشدنی و

شادی مبهمی تمام وجودم. و در بر گرفته بود. نمی تونستم چیزی بگم اشک شوق مجال نمی داد و من مثل جوجه ی

بی پناهی توی آغوش راهول می لرزیدم.

-راهول؟

من رو از خودش جدا کرد و با چشم های اشکی به چشم هام خیره شد.

-جان راهول.

لب گزیدم، دلم برای جان گفتنش قنج رفت.

-این یه... این یه عشق ممنوعه ست؛ من...


romangram.com | @romangram_com