#عشق_تو_پس_کوچه_های_تعصب_پارت_212
تمام حس هایم را گفتم... فکر نمی کردم انقدر سخت باشد... اما واقعا بود... خیلی هم سخت بود...
نگاهم به سمت بارانا کشیده شد... لبخند برای لحظه ای از روی لبهایش کنار نمی رفت... برای خوشحالی اش حاضر بودم جان دهم ، این که دیگر چیزی نبود...
به کمک عصا به زحمت چند قدمی برداشتم... عرق از سر و رویم می چکید..
به کمک دکتر دوباره روی صندلی نشستم...
چه قدر انرژی از من گرفت همین چند قدم...دکتر گفت:
- برای جلسه ی اول خیلی خوبه... باید پاهات رو کم کم عادت بدی .. اینم بدون روزی بیشتر از چهار پنج ساعت نمی تونی از این پاها استفاده کنی... کم کم تو زمان های کوتاه استفاده کن و همینطور زمان رو افزایش بده... ورزش های مخصوص رو هم که تک به تک از روی اون بروشوری که بهت دادیم انجام بده... از نظافت و بهداشت پاهات که دیگه نگم... اگه رعایت نکنی مشکلت زیاد می شه... اجازه نده سر استامپ زخم بشه... روزانه باید محل سوکتت رو شستشو بدی... از جوراب های مخصوص پروتز استفاده کن ... بانداژ پاهات هر چهار ساعت یک بار باید باز بشه... بذار به پوست پات هوا برسه... اگه از خشکی پات اذیت شدی حتما از اون کرمی که بهت می دم بزن اما زیاد نه...می دونم یه کم سخته اما تو جوونی و می تونی...
سوالی که روزها ذهنم را درگیر خود ساخته بود بر زبان راندم:
-دکتر اگه بخوام برم سر کار؟
- بله مشکلی نیست،اونم به موقعش ان شاءالله... اما عجله نکن... باید روی رژیم غذاییت هم دقت کنی...خیلی مهمه... نباید چاق بشی .. نباید لاغر بشی... همه روی استامپ اثر می ذاره و محل سوکت برای پات تنگ و گشاد میشه... رژیم غذایی رو رعایت کن...حتی استرس و نگرانی روی عصب های قطع شده ی پات اثر می ذاره و پوشیدن پا رو برات سخت می کنه...پس باید همه چیز رو رعایت کنی... اگه محل سوکت اندازه ی مناسبی نداشته باشه ، باعث درد و التهاب پوست می شه... ببین دارم چند بار تاکید می کنم کم کم بذار پاهات عادت کنه... اولش یه کم سخته اما اگه عادت کنی دیگه پاهات اذیت نمی شه... هر شب موقع خواب، وقتی كه پروتز رو در مياری عضو باقيمانده را بازرسي كن و ببين كه قرمزي، التهاب، تورم، يا خراشيدگي پوستي بوجود نيامده باشد.اگه این موارد وجود داشت ،پروتز رو نپوش و فوراً بیا پیشم...زمانی که پا رو نمی پوشی برای این که از ورمش جلوگیری کنی از جوراب کشی یا بانداژ کشی استفاده کن ...یه مورد مهم دیگه که تا یادم نرفته اینه که قسمت سوکت درست اون جایی که پاهات توش قرار می گیره مي تونه پناهگاهي براي رشدكردن باكتري، قارچ و بافت مرده و جداشده پوست باشه.
پس ،سوكت بايد هر روز تميز بشه و در هواي گرم گذاشته بشه تا اثر ی از تعريق توش نمونه ... با آب گرم (نه داغ) و صابون ملايم آن را شستشو بديد و کاملا توشو خشک کنید...و در تمام طول شب بذاريد هوا بخوره تا كاملاً خشك بشه ...
دکتر ناحیه ای در داخل سوکت را نشانم داد که به آن جوراب های مصنوعی می گفتند و گفت:
- ببین کسری این لایه ی بالشتکی که بین پای تو و پای مصنوعی قرار داره باعث راحتی پای تو می شه بنابراین شستشوی این جوراب ها هم خیلی مهمه چون درست جاییه که پاهات عرق می کنه... رعایت تک به تک این مواردی که گفتم ضروریه...
از دکتر به خاطر توضیحاتش تشکر کردم... نگاهم ما بین دکتر و بارانا می چرخید... دکتر رو به بارانا کرد و گفت:
-شما هم خیلی باید کمک حالشون باشی... کسری باید از لحاظ روحی و جسمی حال و روز خوبی داشته باشه... استرس پاهاشو اذیت می کنه ... اگه سوالی داشته باشید جواب می دم...
بارانا لبخند زنان جواب داد:
-آقای دکتر از زحمتاتون ممنونم ... من هر کاری می کنم تا شوهرم دوباره روی پاهاش وایسه...
دکتر با من دست داد و گفت:
- به خودت فشار نیار... روزهای اول سعی کن آروم آروم با پاهات کنار بیایی... بعدا انقدر بهشون عادتمی کنی که جزیی از بدنت میشه...
درست بود که تنها دقایقی توانسته بودم روی پاهای خودم بایستم و چند قدمی راه بروم اما با وجود دردی که در پاهایم حس کرده بودم ،عجیب لذتی شیرین زیر دندانم رفته بود و دلم می خواست این حس را به کرات لمس کنم...
*************
(کسری)
اولین دعوا و قهر ما درست یک هفته پس از گذاشتن پروتز اتفاق افتاد...
نگاهم به دفترچه ی در دستم بود و زیر چشمی رفت و آمدهای بارانا را می پاییدم...
حسابی از دستم دلخور بود...
شب قبل سرش داد زده بودم و کلی حرف بارش کرده بودم...
romangram.com | @romangram_com