رمان چشمانی به رنگ عسل

#چشمانی_به_رنگ_عسل_پارت_300

- می بینی تو رو خدا! من نمی دونم این حرفها رو از کجا یاد گرفته .من که یادش ندادم!

بسختی جلوی خنده ام را گرفتم و گفتم :

- اجازه می دی برم باهاش خداحافظی کنم؟ واقعا که خیلی دوست داشتنیه!

- حالا که این حرفها رو به من زده دوست داشتنی شده! نخیر، لازم نکرده .اون الان یه فرشته لا به لای این گل و گیاها دیده،هوش از سرش پریده! نمی فهمه چی می گه .یه دفعه آبروی منو هم می بره!

خنده صدا داری کردم و در حالیکه از دور به سولیا نگاه میکردم پرسیدم:

- سولیا نره یا ماده اس؟

نگاهم که به صورت فرزاد سر خورد، لبخند روی لبم ماسید .با تبسمی شیرین خیره نگاهم میکرد و چنان محو من شده بود که خودم را جمع و جور کردم و سر به زیر انداختم .با صدایی نجواگونه گفت:


romangram.com | @romangram_com