رمان چشم سیاه دوست داشتنی

#چشم_سیاه_دوست_داشتنی_پارت_339

احساس سبکی خاصی بهم القا شد :

ــ حسود خودتی داداش کوچولوی صورت جوش جوشی من! نیما که مشغول پهن کردن سفره بود، به سرعت نگاش را بهم دوخت و با اوقات تلخی گفت :

ــ از دست زبون تو که آدم حریفش نمی شه !

خندیدم و کنار سفره نشستم . حالتی معصومانه به خودم گرفتم و گفتم :

ــ وقتی اینو می دونی چرا حریف می طلبی برادر من ؟

مامان گلی بلند شد و هن هن کنان در یخچال را گشود. پارچ آب را برداشت:

ــ باز شروع شد ؟ شما دوتا نمی شه بی شاخه شونه کشیدن بشینین سر غذاتون ؟

سرم را یک طرفی خم کردم :

ــ من که چیزی نگفتم مامان گلی جون! نیما پوزخندی زد و تابه محتوای کوکو سبزی را وسط سفره گذاشت :

ــ بشین غذاتو بخور آبجی خانم ! بذار دهنم بسته بمونه !

از حالتش خنده ام گرفت :


romangram.com | @romangram_com