رمان چشم سیاه دوست داشتنی

#چشم_سیاه_دوست_داشتنی_پارت_151

ــ نباید اورژانس خبر می کردی ، خودم آروم می شدم . الان باید کلی بابت هزینه اورژانس و بیمارستان بدیم .

قلبم از صدای غمگینش تیر کشید . دستش را محکم گرفتم و با تحکم گفتم :

ـ شما غصه ی این چیزا رو نخور . خودت که قیافه ی کبودت رو ندیدی مادر من ! اگه چیزیت نبود که بستریت نمی کردند !

با سماجت گفت :

ــ اینا به فکر پول خودشونن ، بدشون نمی یاد مریض رو بیخود تو بیمارستان نگه دارن واسه گرفتن پول بیشتر!

ــ هیچم اینطور نیست ! از ریه ات عکس گرفتن ؛ وضعش بدتر شده، دیگه نباید تو کارخونه کار کنی . ریه ات داره از بین می ره مامان گلی .

پشت چشمی برام نازک کرد و جواب داد :

ــ خودم بهتر از هر کس دیگه از حالم خبر دارم . کارخونه نرم بمونم خونه ؟ خرج و مخارج زندگی بیوفته رو دوش تو ؟ هرگز نمی ذارم این اتفاق بیوفته !

خُب ، یکدندگی و غرورم به مامان گلی رفته بود . حرفش یک کلام بود و امکان نداشت ازش برگردد . صلح جویانه گفتم :

ــ در این مورد بعد حرف می زنیم . به نیما زنگ زدم می یاد دنبالت . من باید برم دانشگاه ،از اونورم می رم شرکت . شب می یام با هم حرف می زنیم . مامان گلی تو رو خدا مراقب خودت باش . امروزم

پا نشی بری کارخونه ها !زنگ زدم به رییست گفتم بیمارستانی بهت چند روز مرخصی داده . خوب استراحت کن تا بهتر شی .


romangram.com | @romangram_com