رمان بغض ترانه ام مشو

#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_84


ـ شما خودتو حرص نديا، خاتون ناراحت ميشه. آقابزرگ هم گفتن ترانم كار مي كنه خسته ميشه بچم، زحمتش ندين؛ فقط زنگ زدم بگم اين نره خر ما رو ديدي بهش بگو امشب سه سوته بياد اين وري. خودتم نياي خاتون كشتت. بيا خانومي كن، البته اگه من گذاشتم.

ـ نگفتي نذري پزون كيه؟

ـ پس فردا.

ـ مهسايي يه فكري.

سرمو واسه كاويان تكون دادم و از كنارش گذشتم.

ـ مهسا گوشي.

از خانوم سليماني و آقای شكوي خداحافظي كردم و رفتم طرف آسانسور.

ـ الو ... مهسا؟

ـ فكرتو بگو مي شنوم.

ـ با يه سورپريز واسه زنگوله پا تابوت چطوري؟

ـ نه بابا، زناي اين خونواده جنبه منبه يخده. مي ترسم نسترن نديده شب همه گل به بغل شيريني به دست خونشون تلپ باشن جلوتر از همه هم خاتون. تازه باد به غبغب فرداش زنگ مي زنه خونه پرستو اينا كه عروس پيدا كردم پنجه آفتاب، همه چي تموم، ناز، ماماني، عشق فرهادي.

ـ بي شوخي، خاتون هم يه آشنايي باهاش پيدا مي كنه.

ـ قد خر ازش كار كشيدن نگي تقصير منه. نظر تو بود.

ـ نه بابا، خاتونو كه مي شناسي!

ـ آره، عمه فريبامونو هم مي شناسيم؛ ولي اينم بد فكري نيست.

ـ پس هماهنگي و اوكي كردن قضيه با تو.

ـ حسامو يادت نره.

ـ نه بابا، بوس، باي.

romangram.com | @romangram_com