#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_497


***

موهاي حوله پيچم و اون تونيك و ساپورت مشكي، تيپ محشر در شان نامحرم تو خونم ساخته ازم. نونا رو از تستر در آورده، يه نگاه به ميز صبحونه انداخته، زير لب گفتم:

ـ كوفت هم زيادشه، چه برسه صبحونه.

نگام با حس خيرگيش تو صورتش نشست و بينيم از شدت حرص چين خورد و دادم تو فضاي آشپزخونه پيچيد.

ـ يعني چي لخت مي گردي؟

يه پوزخند از همون مدلاي منو به جزغالگي رسونده زده، پشت كانتر نشسته گفت:

ـ حتما از اين به بعد تو خونه خودم لباس مي پوشم.

ـ سامي!

ـ دوست داري بهت بگم جون سامي؟

ـ فكر مي كنم اون قدري حالت خوب باشه كه بزني به چاك.

ـ اُه اُه، عزيزم تو كه انقده بي ادب نبودي. ببين چه كرده خانومم، ما راضي به زحمت نبوديم خانـــــــــــوم.

ـ سامي چرا عذابم ميدي؟

نگاش مات نگام موند و لقمه تو دستش پايين اومد و من هم بي نگاه به اون همه جذابيت بالا تنه لخت رو صندلي رو به روش نشسته شنيدم كه گفت:

ـ من عذابت ميدم؟ مني كه عشقت بودم؟ مني كه دارم جون مي كنم تا يه بار مثل سه سال پيش نگام كني؟ مني كه دلم تو اين سه سال خوش بوده به سر به راهيت و هيچ كس تو زندگيت نبودن؟ مني كه اگه به اين جا رسيدم واسه خاطر تو چشم آقابزرگت اومدن بوده؟ ترانه نگام كن، منم ساميار، هموني كه پنج سال پيش تو اون مهموني بين اون همه دختر چشمش يه دختر ساده رو گرفت كه خندش دل مي برد از همه. من همونم كه تو واسه خاطرش از همه چيت گذشتي، من همونم كه ...

ـ تو هموني كه بزرگ ترين اشتباه زندگيم بودي.

ـ مثل اين كه يه اتفاقايي افتاده، مثل اين كه تو نبودم حسام خان فرزين بد جا پاشو محكم كرده.

ـ سامي نتيجه نگير بي زحمت، كي حرف حسامو زد؟

ـ تو، تويي كه ديشب گفتي اعترافاش قشنگ بوده، حتما خيلي خوبه يكي مثل حسام فرزين آدمو بخواد ديگه نه؟

romangram.com | @romangram_com