رمان بغض ترانه ام مشو

#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_406


ـ آره من به هر چي به تو مربوطه حساس شدم.

جلوي سالن ترمز دستي رو كشيده برگشت طرفم. نگاش تو صوتم چرخ خورد و من نگاشو دوست نداشته از ماشين زدم بيرون. چمدونو كنار پام رو زمين گذاشته گفت:

ـ بگم نرو، نميري؟

ـ ميرم.

دستشو به بازوهام بند كرد و خواست منو تو حجم آغوشش بكشه كه صداي اميرعلي با لحن عصبي ازش انتظار نداشته گفت:

ـ به به، چه عجب ترانه خانوم؟

يعني بكش كنار ترانه خانوم تا اون روي سگ سالي يه بار از من سر زده رو واسه حسام خان فرزين رونمايي نكردم. حسام دستشو از بازوهام به زور كنده گفت:

ـ به به، ببين كي اين جاست؟ چطوري پسر؟

اميرعلي ـ از مرحمت شما، ترانه بريم دير شد. حسام ممنون كه ترانه رو رسوندي.

حسام ـ چرا تو تشكر مي كني؟

اميرعلي ـ چون وظيفت نبوده. بريم ترانه.

حسام ـ تلخ شدي اميرعلي.

اميرعلي ـ آروم بودنم دليل بي غيرت بودنم نيست، ترانه ناموسمه، خواهر آدم ناموس آدمه، ترانه چمدونتو بده.

دسته چمدونمو دست گرفته، جلوتر راه افتاد و منم نگامو به زور از صورت پر غم حسام كنده گفتم:

ـ قول دادي حسام.

ـ قول دادم.

دستمو به سينش چسبونده گفت:

ـ تا ابد به خيال تو مي تپه.

romangram.com | @romangram_com