#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_333
چون خموشان بی گنه روی بر آسمان مکن
- ترانه؟
تو بغلش کشیده شدم. از خودش به خودش پناه بردن رو خیلی وقته یاد گرفتم.
دوش چه خورده ای دلا راست بگو نهان مکن
***
جلوم وایساده. نگامو به خودش کشوند. چونم لرزید و قطره ی اشکام رو گونم خط انداخت. دستش رو شونم سنگین شد.
لباس رد خون دارش و دستای تازه شستش.
من دلم خون تر، مغزم شسته تر.
کنارم رو صندلی نشسته و سرشو به دیوار تکیه داده. چشماشو بست و گفت:
- کدوم گوریه این نسناس؟
کجایی؟ کجایی توی نسناس؟ کجایی توی بی غیرت؟ کجایی فرهادِ نسترن؟ کجایی بابای دیگه بی بچه؟
romangram.com | @romangram_com