#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_123
ـ فكر كن كاسه ی صبرم لبريز شد.
ـ توی خري كه من ديدم تا ابد هم پاي اون عوضي واميستادي. يه چي اين وسط جور در نمياد. چي كار كرد كه تو با اين همه عشق خركيت حاضر شدي بي خيالش بشي؟
ـ من تحميل شده بودم. تو فكر كن دلم از اين تحميل شدگي ديگه خيلي گرفت و راحتش گذاشت.
ـ از اين فكر كنايي كه به ريشم مي بندي بدم مياد ترانه. رفتم كه نبينم اون همه تحقير شدنتو، خاك تو سر بودنتو. دلت به چيش خوش بود كه دو سالتو هدر دادي پاش؟
ـ نمي دونم چرا هيچ كس دركم نمي كنه؟ عشق تو مرام من حساب كتاب سرش نميشه. تو اين مرام عشق جواب بدي خوبيه. من خودم خواستم كه پا همه چيش وايسم، خودم خواستم كه تو سري خوري قبول كنم، ديگه تموم شده. حداقل تو ديگه آتيش زير خاكستر نشو.
ـ هيچ وقت به عشق تو شك نكردم؛ ولي هنوزم طلاقت معماست. يه چي شده كه تو رو ازش كنده، يه چي كه بد سوزوندت، يه چي كه سواي اون تيناي ... چي شد ترانه؟ د مگه من رفيقت نيستم؟ خب بگو چي رو اون دلت سنگيني كرد؟
ـ تو رو به همين رفاقتت قسم بي خيالم شو. رفيقي كن و بگذر از اين بدبختي من.
نگاش حرف زد و لب هاش دوخته شد. برگشتي؟ جانم به قربانت؛ ولي حالا چرا؟ تو ديگه نمك پاش اين زخم دو ساله نشو. خاطراتش همين جوري تيشه زن هست، تو ديگه بدترش نكن.
***
كليبس رو از موهام كندم و باز به نگاه مهساي مشكوك نيم نگاهي انداختم و گفتم:
ـ دقيقا الان چه مرگته؟
ـ دقيقا مي خوام بدونم با كي بودي تا حالا كه بو عطر مردونه و سيگارش از لباسات داره خفم مي كنه.
سر كردم تو سينم تا اين بوي توصيف شده رو استشمام كنم كه مهسا خانوم دوباره برام نطق غرا اومدن.
ـ حسام مي گفت از دوربين مداربسته شركت ديده كه يه مرد اومده دنبالت و تو هم زيادي صميمي باهاش رفتي. دقيقا اين يارو كيه؟
ـ آهان؛ پس بحث بوی سيگار و ادكلن ماركدار به اين جا رسيد. نگفته بودي داداشت انقده بيكاره كه چپ و راست آمار كارمنداشو دربیاره؟
ـ ترانه نپيچون منو. اون ياروي كه باهاش رفتي دقيقا چي كارته؟
romangram.com | @romangram_com