#_به_من_بگو_لیلی_پارت_236
به دیوار کنار پنجره تکیه داد. نگاه کارن روی حرکاتش زوم کرده بود. ادامه داد: شما یه بار ازدواج ناموفق داشتی، اوضاع روحی مناسبی هم نداری، چرا تصور می کنی برای کسی کیس ایده آلی هستی؟ چه برسه به رقابت؟!!
از این فاصله هم نسیم می تونست شعله های عصبانیت رو توی چشم های کارن ببینه. بالاخره باید با این سوال مواجه می شد. چه بهتر که از طرف مشاورش... تا بتونند در موردش گفتگو کنند. مرد یکی از ابروهاش رو بالا انداخت و جواب داد: فکر می کنی کیس مناسبی برات نیستم؟ خونه و ماشین من رو دیدی، مطمئن باش خیلی چیزها رو هم هنوز ندیدی.
- همه چیز که پول نیست!
- پس چیه؟ شغل؟ تحصیلات؟ ظاهر؟
جوری حرف می زد که به نسیم بفهمونه همه ی این ها رو با هم داره.
- چیزهای مهم تر هم...
- چند سالته؟ 28 ... هنوز ازدواج نکردی... غزاله همسن تو بود یه بچه ی چهار ساله داشت.
این طرز حرف زدن به هر دختری بر می خورد و نسیم هم استثنا نبود. دست هاش رو جلوی سینه قفل کرد و گفت: ولی فوق لیسانس روانشناسی بالینی نداشت. یه دفتر مشاوره رو نمی چرخوند. دور از خانواده اش، مستقل نشده بود. تو این مرکز و اون سازمان با ناراحتی های روحی مردم زندگی نمی کرد. عمرش رو پای خدمات رایگان به خیلی ها نذاشته بود... این کارها وقت و انرژی بیشتری از بزرگ کردن یه بچه لازم داره... ارزشش هم بیشتر از جفتگیری و توله پس انداختنه!
نفس عمیقی کشید و منتظر دیدن تاثیر حرف هاش موند. اتاق توی سکوت فرو رفته بود. متوجه شد که کمی تند رفته. وقتی پای این آدم وسط می اومد گاهی کنترل هیجاناتش رو از دست می داد. چیزی که در رابطه با بقیه ی مراجعینش پیش نمی اومد. خودش سکوت رو شکست: عذر میخوام، جمله ی آخر نظر شخصی بود. نباید می گفتم.
کارن فقط سر تکون داد و بی خیال از سخنرانی طولانی نسیم گفت: پس از اون تیپ های بچه دوست نیستی!
نسیم با آرامش بیشتری گفت: خرس ها هم بچه هاشون رو دوست دارند. ولی این دلیل نمیشه که با زاییدنشون کار خارق العاده ای انجام داده باشن!! ما بر اساس یه سری قراردادها خودمون رو مجبور می کنیم که به اعمال خجالت آورمون وجهه ی محترمانه ببخشیم! مثلاً به زنی که از روی میل جنسی با مردی خوابیده و نتیجه اش رو به دنیا آورده، میگیم «مادر» و روزش رو جشن می گیریم... چون اینطوری جامعه جای راحت تری برای زندگی میشه. از نظر انسانی، امیال جنسی جزء پست ترین دسته اند.
romangram.com | @romangram_com