#بچه_مثبت_پارت_206
من که نگاهم رو ازش گرفت و به سمت دیگه ای برگردوندم که از قضا توی نگاه متین قفل شد. انگار زمان و مکان از دستم در رفت و من حس کردم جایی هستم که فقط من و متین و نگاه مهربونش حضور داریم.
تازه داشتم معنای واقعی جمله ای که تو رمان های رمانتیک می نوشتن و می گفتن "در نگاه طرف غرق شدم." پی می بردم که شقایق با اون کله ی پوکش تکیه داد به صندلی و با بستن زاویه دید من و متین مثل یه سد بزرگ منو از خطر غرق شدگی نجاتم داد. بی اختیار یه پس گردنی محکم زدم به شقایق که با حرص گفت:
- ای بشکنه دستای سنگینت، چه مرگته؟
- هان؟ هیچی.
- بمیری ملی، واسه خاطر هیچی زدی پس کله ام؟
با نیش باز نگاش کردم و گفتم:
- نه، جون تو کتک خورت ملسه.
- درد بگیری!
بعد با هیجان گفت:
- دیدی چطور حال شمائی زاده رو گرفتم؟
تازه نگاهم به جلوم افتاد و دیدم خبری از اون جوجه خروس و دوستاش نیست.
نگاهم رو برگردوندم تو چشای متعجب شقایق و گفتم:
- آهان.
- ملیسا حالت خوبه؟
یهو جو گیر شدم و گفتم:
- درد عشقی کشیده ام که مپرس
زهر هجری چشیده ام که مپرس
گشته ام در جهان و آخر کار
romangram.com | @romangram_com