رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_819

قطره اشکی که سر خورد رو گونه ام رو پاک کردم و گوشه دیوار سر خوردم.پلکامو محکم بهم فشردم و لب گزیدم.با داغ شدن گردنم با
ترس به عقب چرخیدم که با قیافه پر اخم ازاد مواجه شدم.با کف دستش قطره اشک رو صورتم رو پاک کرد و گفت:
_چرا اینجا نشستی؟!
بی توجه به سوالش گفتم:
_بیدارت کردم؟!!
مثل خودم کنار دیوار نشست و با صریح گفت:
_اره!
اروم خندیدم و گفتم:
_ببخشید!
شونه ام رو در بر گرفت و با ملایمت گفت:_چرا گریه میکنی کوچولوی من!
میون گریه خندیدم و گفتم:
_کوچولو؟مثل اینکه یادت رفته چند وقت پیش عروسی دخترت بود پیرمرد!
سفت من رو به اغوش کشید و گفت:
_خب عروسی دخترم چه ربطی به خانومم داره؟تو تا اخر عمرت جوجه کوچولوی منی!
لبخندی رو لبم نقش بست و زیرلب گفتم:
_تو این زبونو نداشتی میخواستی چیکار کنی؟!
بلند خندید و یهویی خم شد و گردنم رو بوسید.
*
چشمام از این بوسه اش بسته شد و اسمشو زیرلب صدا زدم.کف دو دستم رو به نوبت بوسید و گفت:
_جون دلم خانومم؟دلت گرفته؟چی میخوای؟
با بغض نگاهش کردم و گفتم:
_میدونی داشتم به چی فکر میکردم آزاد؟!
موهامو از جلوی صورتم کنار زد و گفت:

romangram.com | @romangram_com