#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_820
_چی؟!
همونطوری که با دکمه لباسش ور میرفتم گفتم:
_داشتم به اول اولش فکر میکردم...اول اشناییمون،همون اولین باری دیدمت!هیچوقت فکرشم نمیکردم که تو بشی همه چیز من!
گونه ام رو نوازش کرد گفت:
_بغض نکن حوا.
پربغض تر نالیدم:
_مرسی که کنارم بودی! تو بهترین هدیه ای هستی که خدا میتونست تو اوج بدبختیام بهم بده!
دستش رو دو طرف صورتم قاب کرد و گفت:
_تو نباید از من تشکر کنی حوا! این منم که باید تا اخر عمرم دستاتو ببوسم...بخاطر اینکه من رو آدم کردی.این تو بودی که من رو از
قعر کثافت کاریم نجات دادی و وارد دنیای دیگه ای کردی.حوا تو فرشته نجات منی؛هیچوقت دلم نمیخواد اشکاتو ببینم،اشکات دنیامو
نابود میکنه.حس میکنم یچیزی برات کم گذاشتم،پس همیشه برام بخند..
سرمو رو سینه اش گذاشتم و لب زدم:
_چشم!
بوسه ای رو موهام کاشت و دستش وارد ربدوشامبرم شد و کتف برهنمو نوازش کرد.دستش پیشروی کرد سمت بالاتنم که صدای زنگ
گوشیم بلندشد.ریز به این ضدحالی که خورده بود خندیدم و از اغوشش جدا شدم.زیرلب چیزی گفت که متوجه نشدم.حرکت کردم سمت
گوشیم و نگاهی به شماره جانان که رو صفحه گوشیم خودنمایی میکرد انداختم
*
#قسمت_پایانی
ظرف میوه رو گذاشتم جلوی جانان و با موشکافی گفتم:
_وقتی زنگ زدی احساس کردم که صدات ناراحته.خیاری از ظرف برداشت و گفت:
_ناراحت؟نه چرا باید ناراحت باشم!
کنارش نشستم و گفتم:
_زندگی چطوره؟بابک خوبه؟همه چیز بر وفق مراده؟!
romangram.com | @romangram_com