#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_817
اغوشش....
*
سفت من رو تو بغلش مهار کرد و زیرگوشم گفت:
_نرو جانان!
وا رفتم!بهم گفت نرو!مگه میتونستم این لحن ملتمس رو نادیده بگیرم؟!اما تمام توان خودم رو به کار گرفتم و سعی کردم به سختی از
اغوش ملتهبش جدا شم زیرلب گفتم:
_نه بذار تنها باشم!هضم حرفایی که ازت شنیدم برام خیلی سخت بود بابک...
تو گردنم نفس کشید و گفت:
_خودتو به من بسپار!
نفسای داغش باعث شده بود حالم منقلب شه زیرلب گفتم:
_الان نه بابک،خواهش میکنم!
نگاهش رو روم تنظیم کرد و سرخم کرد سمت گردنم و اروم بوسید از برخورد لبای داغش به گردنم لرز بدی تو جونم افتاد پلکامو محکم
روهم فشردم و سعی کردم به چیزی فکرنکنم اما نمیتونستم همش دختری با چهره ای مبهم کنار بابک تو ذهنم شکل میبست..با نشستن
دستای داغش رو بند لباس عروسم نفسی که تا به الان حبس شده بود رها شد و پلکامو از هم باز کردم،نگاهی به چشمام انداخت و
زیرگوشم گفت
_:خودتو به من بسپار جانان.
با اینکه بغضی گلوم رو گرفته بود اما عکس العملی از خودم نشون ندادم و تو همچنان بی حرکت تو بغلش موندم.بوسه ای رو سرشونم
زد و کمکم کرد بشینم رو پاش،بند لباس عروسمو سر داد پایین و گفت:
_بغض نکن جانان.
بزور لبخندی زدم و گفتم:
_نمیخواستم امشب اینجوری بشه!گونمو نوازش کرد و گفت:
_معذرت میخوام که خرابش کردم،اما بیا از این به بعد درست پیش بریم باشه؟
سرمو انداختم پایین و زیرلب گفتم:
romangram.com | @romangram_com