#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_816
*
هم تعجب کرده بودم هم از نگاه بابک به خودم میترسیدم!سعی کردم ازش فاصله بگیرم هنوز ازش دلخور بودم!خیلی هم دلخور
بودم...بابت تو دهنی که تو ماشین بهم زد!بابت سنگ رو یخ کردنم جلوی آرایشگر!با فکر این موضوعات دوباره بغضی که سعی در
مهار کردنش داشتم چنگ انداخت به گلوم پربغض نالیدم:
_ترجیح میدم بجای شنیدن قصه شبانت توجیحی که برای رفتار زشت امروزت داری رو بشنوم!
حلقه دستش از دورم شل شد.حرکت کرد سمت کاناپه ها و گفت:
_بیا اینجا جانان.
بی حرف حرکت کردم سمتش و کنارش نشستم.کلافه بود! دستی پشت گردنش کشید و با مظلومیت گفت:
_من بابت رفتار امروزم معذرت میخوام! باور کن تو حال خودم نبودم...وگرنه نمیخواستم مهم ترین شب زندگی یه دختر رو زهرمارش
کنم!...باورم نمیشد این همون بابک اخمو لجباز باشه که اینجوری داره ازم عذر خواهی میکنه!لب تر کردم و با صدای ارومی گفتم:
_چرا؟!چرا همچین رفتاری ازت سر زد؟چه چیزی باعث شد تو اینطوری رفتار کنی؟!
کف دستش رو نوازش کردو با کلافگی گفت:
_یادته شب خواستگاری پرسیدی که کسی تو زندگیم هست یا.....
پریدم بین جمله اش و با ناباوری لب زدم:
_کسی تو زندگیته؟!!
سر بلند کرد و چشم دوخت بهم با دستش گونه ام رو نوازش کرد و گفت:
_تا امروز بود! اما دیگه نیست!
پس درست حدس زده بودم!بدون اینکه متوجه بشم قطره اشکم سر خورد رو گونه ام با مظلومیت لب زدم:
_چرا با من اینکارو کردی!
با کلافگی دستمو میون دستاش فشرد وگفت:
_کمک میکنی فراموشش کنم؟!
دلم میخواست خفه اش کنم.دست بذارم رو گلوش و خفه اش کنم!نمیدونستم باید چه جوابی بدم کاش قبل از اینکه بله بگم بهم میگفت
چخبره!دستشو پس زدم و از جام بلند شدم.اومدم حرکت کنم سمت اتاق خوابی که ناگهان دستمو از پشت کشید و تقریبا پرت شدم تو
romangram.com | @romangram_com