#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_804
لبخندی که نمیدونم ِکی رو لبام نقش بسته بود رو قورت دادم و سرمو انداختم پایین.طولی نکشید که دورمون خلوت شد و فقط من بودم و
بابک!قدم دیگه ای به سمتم برداشت و گفت:
_خب؟چیزی شده؟!
سر بلند کردم و زل زدم بهش لب تر کردم و گفتم:
_راستش مامان اصرار داره که باهات در ارتباط باشه! این شد که من رو فرستاد ازت ادرسی تلفنی چیزی بگیرم!
تو سکوت زل زده بود بهم چشماش میخندید اما صورتش جدی بود!بعد از چند لحظه مکث گفت:
_یادداشت کن!
سری تکون دادم و گوشیم رو از کیفم خارج کردم بعد از یادداشت کردن شماره اش خواستم ازش دور شم که با گرفتن کیفم متوقفم
کرد.سوالی نگاهش کردم که ابرویی بالا انداخت و گفت:
_بمون میرسونمت!تا خواستم لب باز کنم و مخالفت کنم با جدیت گفت:
_لجبازی ممنوع!
پوفی کشیدم و به ناچار موافقت کردم بعداز نشستن تو ماشینش نیم نگاه شیطونی به سمتم انداخت و گفت:
_خب حالا نگفتی! تو شمارمو میخواستی یا مامانت؟!
عصبی چرخیدم طرفش و تا خواستم گارد بگیرم و حرفی بزنم بلند خندید و میون خنده اش گفت:
_اوکی اوکی گارد نگیر فهمیدم!
چشم غره ای به سمتش رفتم و تکیه زدم به صندلیم.با بلند شدن صدای زنگ گوشیش فورا جواب داد:
_تو منو نصف جون کردی دختر معلوم هست کجایی؟!
با فهمیدن اینکه مخاطبش دختره گوشام خود به خود تیز شد!سکوت کرد مشخص بود داره به صحبتای کسی که پشت خط بود گوش
میداد.بعد از چند لحظه مکث با کلافگی گفت:
_قربونت برم گریه نکن خودم درستش میکنم،حتی لازم باشه دوباره میام ایران، اما تو گریه نکن باشه خانوم کوچولو؟!
حس حسادتی تو وجودم تزریق شد.دستمو مشت کردم و از پنجره به بیرون زل زدم.
*
من دختر دلبسته شدن نبودم!من اصلا اینجور اخلاق نداشتم که در عرض چند بار دیدن اینطور دلبسته یا پسر شم!انگار کر شده بودم و
romangram.com | @romangram_com