#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_803
ِن
اسمو گرفته انداختم زیرلب گفتم:
_نه من میخوام برم خونه!
با جدیت گفت:
_میریم داخل از کنار من تکون نمیخوری!
به نشونه مخالفت سری تکون دادم و گفتم:
_نه من نمیخوام این نامزدی بهم بخوره!واقعا دلم نمیخواد.
دست دراز کرد و مچ دستمو گرفت.منو به سمت جلو کشید و گفت:
_بیا!
اونقدری با جدیت گفت "بیا" که دیگه مخالفتی نکردم و باهاش همراه شدم.در ورودی رو باز کرد و اشاره کرد داخل شم.تا پایان جشن
مقابل چشمای متعجب سهیل و بقیه بچه ها بابک مدام دور و برم میپلکید خودش واسم شام کشید و اورد داد دستم!یجوری باهام صمیمی
رفتار میکرد که انگار دوست دخترش بودم!دروغ چرا خودمم از اینهمه توجهش بدم نیومده بود..
*
از وقتی که مامان فهمیده بود بابک با من تو یه دانشگاس گیر داده بود که شمارش رو گیر بیارم!بابک رو یجور خاص دوست داشت و
مدام میگفت بچه باران اینجاست من باید بهش برسم!اونقدری مامان رو مخم راه رفته بود که ناچار بعداز تموم شد کلاسم رو نیمکت
دانشکده نشستم و منتظر موندم تا بابک بیاد بیرون.چند ترم بالاتر از من بود و امروز صبح دیدمش که اومده بود.پس الاناست که بیاد
بیرون!حدود ده دقیقه ای بود که بیرون داشتم مگس میپروندم که بالاخره سر و کله اش پیدا شد.سهیل و چند نفر دیگه هم کنارش بودن،با
دیدن سهیل پوفی کشیدم.از یطرف دلم میخواست برگردم اما از یطرف دیگه کلی منتظر مونده بودم و حیفم میومد که برگردم!به ناچار
قدمی به سمتشون برداشتم و نزدیکشون شدم.اول از همه یکی از دوستاشون که من نمیشناختمش متوجه من شد و با دست من رو نشون
داد.انگار اون خوب من رو میشناخت!نگاه سهیل و بابک همزمان چرخید طرف من.بی توجه به سهیل به بابک چشم دوختم و گفتم:
_میشه چند لحظه وقتتو بگیرم!
ابرویی بالا انداخت و نگاه کوتاهی به سهیل انداخت قدمی به سمتم برداشت و خطاب به بقیه دوستاش گفت:
_شما برید من میام!
romangram.com | @romangram_com