رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_805

دیگه نمیشنیدم با دختری که پشت خطه چطوری صحبت میکنه!تنها نگاهم خیره مونده بود به جلو.با توقف ماشین خداحافظی زیرلبی کردم
و دستگیره رو کشیدم.نگاه خیره اش رو روی خودم حس میکردم،بی حوصله وارد خونه شدم و یک راست حرکت کردم سمت اتاقم.چرایهو رفتارش با من تغییر کرد؟اونکه به خون من تشنه بود! چرا یهو با من مهربون شد و شوخی میکرد؟!این رفتار ضد و نقیضش رو
نمیدونستم باید چجوری تعبیر کنم!با باز شدن دراتاقم نگاهم رو کشوندم سمت مامان...اومد کنارم و گفت:
_چرا بهم ریخته ای؟! اتفاقی افتاده؟!
کلافه شقیقه ام رو مالیدم و گفتم:
_نه چیزی نشده فقط خسته ام!
چونه ام رو گرفت و سرم رو اورد بالا نگاهی به چشمام انداخت و گفت:
_مطمئنی فقط خسته ای؟
اروم خندیدم از اون خنده های شل و وا رفته ای که همه میفهمیدن مصنوعیه!خنده پربغض!فشاری به چونه ام وارد کرد و گفت:
_چیشده؟!
چونه ام رو از زیر دستش خارج کردم و دست بردم سمت کیفم گوشیم رو از کیفم در اوردم و برای عوض کردن بحث گفتم:
_شماره بابک رو گرفتم.
ابرویی بالا انداخت و گفت:
_با اون اومدی؟!
با خونسردی گفتم:
_اره!
اهان پرمنظوری گفت و خیره خیره نگاهم کرد.صفحه گوشی رو مقابل صورت مامان گرفتم و گفتم:
_بفرما!
بی توجه به گوشیم گفت:_چیشده؟!
متعجب گفتم:
_مامان! بزور میخوای وادارم کنی که دروغ بگم؟میگم چیزی نشده یعنی چیزی نشده دیگه مادرمن!
دستمو از جلوی صورتش کنار زد و گفت:
_باران زنگ زد،گفت میخوان بیان خواستگاری!

romangram.com | @romangram_com