رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_795

*
منتظر بهش چشم دوختم خیلی برام جالب بود تا بدونم اون سهیل عاشق پیشه واقعا ازدواج کرده؟!یا این حلقه تو دستش یچیزیه واسه
خودنمایی!با صداش از فکر بیرون اومدم:
_اره!
پوزخند کمرنگی رو لبام نقش بست اما طولی نکشید که سریع از رو صورتم پاکش کردم و لبخند محوی زدم،با همون لبخند محوم گفتم:
_مبارکه! میشناسمش؟!
کلافه دستش رو محکمتر دور فرمون حلقه کرد نگاه کوتاهی به چهره خنثی و خالی از احساسم انداخت و گفت:
_از اقوامه!اروم خندیدم و گفتم:
_اهان همون دخترخالت که مامانت میگفت؟!
سری به نشونه تائید تکون داد و چیزی نگفت نگاهمو کشوندم سمت پنجره و زیرلب گفتم:
_چیکارم داشتی که گفتی سوار شم!!؟!
صداش گرفته بود!با صدایی گرفته گفت:
_میخواستم اینو بهت بدم...
چرخیدم طرفش...کاغذی رو سمتم گرفت،با اکراه دست دراز کردم و کاغذ رو گرفتم...دعوتنامه بود!...دعوتنامه نامزدیش! پوزخندی رو
لبم شکل گرفت دعوتنامه رو گذاشتم تو کیفم و گفتم:
_خب کارتو گفتی،لطفا بزن کنار پیاده میشم.
تند حرفم و گفت:
_جانان من هنوزم....
پریدم بین حرفشو با خشم گفتم:
_گفتم بزن کنار سهیل!
عصبی و دلخور خیره شد بهم و از سرعت ماشین کم کرد تاخواستم دست ببرم سمت دستگیره قفل مرکزی رو زد،کامل چرخید طرفم و
گفت:
_میشه چند دقیقه گارد نگیری و بذاری مثل دوتا ادم عاقل باهم صحبت کنیم؟!

romangram.com | @romangram_com