#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_794
روز از نو روزی از تو!وضعیت مامان خیلی بهتر شده بود،با شرکت تو جلسات متعدد فیزیوتراپی میتونست هر روز برای مدتی خیلی
کوتاه رو پاهاش بایسته و حتی به کمک عصا چند قدمی برداره.خوشحال بودم! از خوشحالی بابا و مامان منم خوشحال بودم!..اراد هم
بعداز یمدت که پیشمون موند و خیالش از بابت مامان راحت شد رفت خونه خودش.تو این مدت فقط میرفتم دانشگاه و میومدم خونه
همین!به تلفن بچه ها جواب نمیدادم،نمیخواستم با سهیل روبه رو شم.تو یکی از روزهایی که داشتم مسیر خونه رو طی میکردم متوجه
بوق ماشینی از پشت سرم شدم.به عقب که برگشتم با دیدن ماشین مشکی رنگ سهیل خون تو رگام یخ بست و مات و مبهوت بهش زل
زدم.با بوق دومی که زد تکونی خوردم و با اخم خیره شدم بهش،کمی اومد جلوتر و شیشه سمت شاگرد رو کشید پایین.نگاه خیره ای بهم
انداخت و همونطوری که با لبخند مرموزی از بالا تا پایینم رو میپایید گفت:
_سلام،مشتاق دیدار!
دست به سینه شدم و با طعنه گفتم:
_علیک سلام!
عینکش رو از رو چشماش برداشت و دقیق تر نگاهم کرد اشاره ای به صندلی شاگرد کرد و گفت:
_سوار شو.
قدمی به عقب برداشتم و گفتم:
_نه من کار دارم.
بلند خندید،میون خنده اش گفت:
_نترس کاریت ندارم،از کی تاحالا ترسو شدی؟قبلا شجاع تر بودی!
لبمو محکم روهم فشردم و ناخواسته دستم دستگیره سرد ماشینش رو لمس کرد.تو یه تصمیم انی در ماشینش رو باز کردم و رو صندلی
جلو جای گرفتم.نگاه کوتاهی بهم انداخت و استارت زد.دستی به لبش کشید و گفت:
_خیلی وقت بود ندیده بودمت!
به بیرون خیره شدم و جوابش رو ندادم فشار دستش دور فرمون بیشتر شد.با این کارش نگاهم افتاد به حلقه ای که میون دستای مردونه
اش خودنمایی میکرد.با بهت چرخیدم طرفش و لب زدم:
_سهیل! تو ازدواج کردی؟!!
نگاهش ثابت موند رو دستاش بعد از چند لحظه گفت..
romangram.com | @romangram_com