#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_793
کرد.پشتم رو نوازش کرد وگفت:
_دخترکوچولو من چرا گریه میکنی؟حالت بده؟!یقه بابا رو تو مشتم گرفتم و با نفس نفس گفتم:
_وای بابا خیلی بد شد؟!
اروم خندید و گفت:
_نه عزیزم چرا بد؟!
بغضم و فرو خوردم و با صورتی جمع شده نالیدم:
_دیگه داره حالم از این بوی بد بهم میخوره!
بابا تا خواست لب باز کنه و حرفی بزنه صدای نا اشنایی ازپشت بابا بلند شد:
_اینو بپوش!
بابا کنار رفت و با کنار رفتن بابا...نگاهم به بابک افتاد...بلوز مردونه ای دستش بود وخیره بود به بابا.بابا بلوز رو از دستش گرفت و با
اخمی که حالا غلیظ تر شده بود گفت:
_برو داخل یکی از سرویسا اینو بپوش جانان.
اگه بابا نبود حتما مخالفت میکردم!اما به ناچار دست دراز کردم و پیراهن سفیدی که برای بابک بود رو گرفتم و وارد یکی از سرویسا
شدم.مانتوم رو در اوردم و بلوز بابک رو پوشیدم،به محض پوشیدن عطر فوق العادش پیچید تو بینیم...یقه اش رو گرفتم و اوردم بالا تر
تا راحت تر بوش به مشامم برسه!مانتوم رو با نوک انگشتام گرفتم و از سرویس خارج شدم.امابجای بابا با بابک روبه رو شدم!نگاهی به
سرتاپام انداخت و اروم خندید.پیراهنش به قدری برام گشاد بود که تا بالای زانوم میرسید و مانتو حساب میشد!نگاه کوتاهی سمتم انداخت
و گفت:
_بریم!بدون اینکه جوابشو بدم جلوترازش از سرویس خارج شدم.از دور نگاهم به ارمیا افتاد که بجای پیراهن مشکی رنگش پیراهن دیگه ای
تنش بود!ناخواسته خنده ام گرفت! اولین دیدارمون که اینجوری رقم خورد خدا دفعات بعد رو به خیر بگذرونه!
*
بعد از یه ایران گردی مفصل که کلی روحیه مامان رو عوض کرد دوباره برگشتیم.از قیافه گرفته مامان مشخص بود که بازم دلش
میخواد بمونیم اما واقعا نمیشد.بابا کلی از کارای شرکتش عقب افتاده بود،من دانشگاهم شروع شده بود و واقعا باید برمیگشتیم.بعد از یه
خداحافظی پربغض با افراد جدیدی که تو این مدت کوتاه باهاشون اشنا شده بودم راهی فرودگاه شدیم.بالاخره رسیدیم به خونه و دوباره
romangram.com | @romangram_com