#یک_دقیقه_یلدایم_باش_پارت_72
_لازم دونستم بیام و شخصا بهتون تبریک بگم...بابت همچین عمل خداپسندانه ای ...پسر شما،خودش کارت اهدای عضو داشت و این نشون دهنده ی قلب سراسر پاکشه...شما کار بزرگی کردید...همین حالایی کهمن دارم باهاتون صحبت می کنم پنج عضو دیگه ی محمدآقا داره به چندنفر دیگه هم زندگی می بخشه...پسرشما رفته،اما حالا زندگی بخش و نجات دهنده ی هم نوعان خودش شده...من بهتون تبریک می گم بابت از شجاعتی که بهتون توانایی صادر کردن اجازه رو داد...
پدر محمد که سعی در فروخوردن بغضش داشت لبخندی زد و گفت:
_ما که اولش خدایی راضی نبودیم...
اشاره ای به علی کرد و ادامه داد:
_این جوون راضیمون کرد...
دکتر نکاهی به علی انداخت و لبخند رضایت بخشی زد.
نیلوفر،باصدایی که نگرانیش مشهود بود پرسید:
_آقای دکتر حال مادرم چطوره؟
دکتر چشماشو با آرامش روی هم گذاشت:
_هنوزم می تونید سایه شو روی سرتون داشته باشید...
لبخند از ته دلی زدم و نفهمیدم چی شد که توی بغل نگین که بغل دستم وایساده بود از حال رفتم!
***
با سوزشِ مچ دستم،چشمامو با درد باز کردم.
پرستارِ خوش چهره و جوون،پنبه ی الکی رو روی جای سرم گذاشت و گفت:
_سرمت هم تموم شد خانم خانما...
لبخند خسته ای زدم،چشمک شیطونی بهم زد و گفت:
_بنظرم هر مدت یه بار،این جوری غش کن!
با تعجب نگاهش کردم که خنده ی آرومی کرد:
_نامزدت کلی دل نگرونت شد!
بعد از گفتن این حرفش از اتاق بیرون رفت.
romangram.com | @romangram_com