رمان روژان، قربانی یک رسم

#روژان،_قربانی_یک_رسم_پارت_90

کاش که زودتر بره ، داشتم از گرسنگی تلف می شدم و اون قصد نداشت از خونه بره بیرون . یه نیم ساعتی هم تو همون حالت موندم که صدای باز شدن در اتاق خوابش اومده و بعد در ورودی .

رفته بود بیرون می تونستم با خیال راحت بره یه چیزی بخور و تلوزیون تماشا کنم تا فردا سر شیفتم سر حال باشم .

دو ساعتی بود داشت یه فیلم نشون میداد که خیلی جالب بود . کلا من فیلم های تخیلی دوست دارم و این فیلم هم انتهای تخیل بود . داشتم با هیجان تماشاش میکردم که دوباره صدای زنگ خونه رو شندیم . به ساعت روی دیوار نگاه میکنم 10 بود . میدوم سمت اتاق و در می بندم . اما صدای زنگ در قطع نمی شه و مدام زنگ میزنه . نمی دونم کی پشت در ولی هر کی هست خیلی عجله داره . می دونستم اون نیست که اگه بود در و با کلیدش باز میکرد و می اومد تو . آهسته در اتاق و باز می کنم و با ترس و لرز می رم سمت در . پشت در وایمیستم

- کیه

صدای زنگ قطع نمی شه و کسی هم جواب نمی ده و زنگ مدام میخوره ، شاید کسی پشت در نیست و زنگ اتصالی پیدا کرده . به هوای اینکه زنگ اتصالی پیدا کرده در و باز میکنم و سرمو میبرم بیرون تا زنگ رو نگاه کنم که سه تا پسر جوون و روبروم می بینم .

کیاوش

ماشین و پارک میکنم ، از ازدحام زیاد ماشین و البته ماشین پلیس تو پارکینگ تعجب میکنم .

ماشین و پارک میکنم و میرم سمت آسانسور دکمه همکف رو میزنم .

چند نفری دمه نگهبانی وایستادن و دارن با پلیس ها صحبت میکنن . دنبال آقای احمدی نگهبان ساختمون میگردم

- سلام آقای مهندس

برمیگردم عقب

- سلام

اشاره ای به پلیس ها میکنم

- مشکلی پیش اومده ؟

می یاد جلوتر


romangram.com | @romangram_com