#موژان_من_پارت_119
- امشب بايد به داماد قرص زير زبوني بديم . تورو اينجوري ببينه فكر كنم دم در سكته كنه دور از جونش .
تنها به لبخندي در جوابش اكتفا كردم . توي فكر ديگه اي بودم . نگاهي به لباسم كردم . بالاش دكلته ي تنگ بود و از كمر يكم گشاد ميشد و روي زمين ميريخت . دنباله ي لباس جوري بود كه روي زمين ميكشيد . نگاهي به صورتم كردم . عزمم جزم شد . بايد ميرفتم . كار خانوم آرايشگر كه تموم شد شنلمم روي دوشم انداخت . نگاهي به ساعت كردم 2 بود تا 1 ساعت يا نيم ساعت ديگه رادمهر ميومد دنبالم كه با هم بريم عكساي عروسي رو هم بگيريم . بايد عجله ميكردم . از خانوم آرايشگر خواستم كه برام از آژانس ماشين بگيره . معلوم بود كه حسابي جا خورده . چون معمولا داماد مياد دنبال عروس ولي من اهميتي به شك و ترديداي اون نميدادم با ناباوري گفت :
- مگه داماد نمياد دنبالت عزيزم ؟
لبخند مصنوعي تحويلش دادم و گفتم :
- نه قرارمون اين بود كه توي آتليه همديگه رو ببينيم . ميشه تماس بگيرين ؟
همينجوري كه گوشي رو بر ميداشت تا تماس بگيره گفت :
- عجب چيزايي ميشنوه آدم .
منتظر ماشين نشستم . 5 دقيقه هم نشد كه ماشين رسيد . با كمك آرايشگر كلاه شنلم و روي سرم انداختم و انعامي بهش دادم . سريع از آرايشگاه اومدم بيرون و سوار ماشين شدم . با اون لباس اين همه سرعت بعيد بود ولي ميترسيدم هر لحظه رادمهر از راه برسه و نتونم موفقيت آميز فرار كنم . راننده تاكسي با ديدن من در هيبت عروس چشماش 4 تا شده بود . عصبي گفتم :
- آقاي محترم ميشه زود حركت كنين ؟
انگار تازه به خودش اومد چشمي گفت و حركت كرد . ولي نگاهاي خيرش از توي آينه حرصم و در مي آورد . سعي كردم كلاه شنل و بيشتر جلوي صورتم بكشم تا نتونه صورتم و ببينه .
بالاخره به خونه رسيدم . كرايه ي تاكسي رو حساب كردم و سريع به داخل خونه رفتم .
romangram.com | @romangram_com