رمان لحظه های عاشقی

#لحظه_های_عاشقی
#لحظه_های_عاشقی_پارت_147


- من : تو 28 سالته ... من هنوز مونده ...

- پونه : ايششش ، حالا توام ... انگار جوون 20 سال است ... حالا چي ميگي ؟

- من : چيو چي مي گم ؟

- پونه : همين ديگه ... بريم دنبال شوهر بگرديم ؟

- من ( با چشماي گشاد ) : حالت خوبه ؟ ... فكر كنم تب داريا !

- پونه ( با اخم ) : حالم خيلي هم خوبه ... من ديروز خيلي فكر كردم ! شوهر كه با پاي خودش نمياد ، ما خودمون بريم دنبالش !

- من : اگه تو خيلي علاقه داري زودتر بري قاطي مرغ و خروسا مشكلي نيست ، من خودم برات آستين بالا مي زنم ...

- پونه : آرررره ... زودتر اقدام كن ...

- من : رو تو برم !

- پونه : ولي راحل ، اين دكتراي بيمارستانمونم بد نيستنا ...

- من ( با حيرت ) : حيا كن دختر ...

- پونه : جدي ميگم ... دكتر عاصفي ، دكتر خالقي ، دكتر قاسمي ، دكتر آريامهر ، دكتر كاشفي ...

- من : ايششش ... جمع كن خودتو ... رفتي تو هر بخش يه نفر و پيدا كردي ديگه ؟!

- پونه : حالا بازم موندن ...

با يه چشم غره بهش ، ساكتش كردم ... جلوي در خونشون پياده شد و منم به سمت خونه رفتم . وارد خونه كه شدم كفشاي مائده رو جلوي ورودي ديدم ... با ذوق وارد خونه شدم !

- من : سلام بر اهل خانه !

- مائده : سلااااااام آبجي .... ( و مي پره بغلم )

- من : سلام به روي ماهت ... تو كجا اينجا كجا ؟

- مائده : حرفا مي زنيا !! من كه از 7 روز هفته ، 6 روزش و اينجام ...

romangram.com | @romangraam