#لحظه_های_عاشقی
#لحظه_های_عاشقی_پارت_113
- پونه : كاشفي خيلي عصباني شد ... وقتي رفتي بيرون تازه به خودش اومد و كلاسم تعطيل كرد . ولي ايول الله ... خوب ضايعش كردي ! جواب به اون كاملي تو عمرم نديده بودم ... ولي وقتي ازت دفاع مي كردم داشتم پس مي افتادم !
- من : پونه ... بالاخره فهميدم بايد چي كار كنم !
- پونه : چي رو چي كار كني ؟
- من : بايد قبل از اينكه علي بره بهش بگم كه دوسش دارم !
- پونه : چــــي ؟ ديوونه شدي ؟
- من : آره ... زده به سرم ...
- پونه : ولي راحله ...
- من : علي 10 روز ديگه مي ره ، مي فهمي ؟ فقط من مي مونم و يه دنيا فكر و خيال ...
- پونه : ولي الان كه با پدرام سر كلاسن ...
- من : بعد از ظهر كه كلاس نداره ... باهاش تماس مي گيرم !
- پونه : حماقت نكن !
- من ( با يه لبخند تلخ ) : حماقت خاصيت عاشقيه ! ... خداحافظ رفيق
سوار ماشين مي شم و راه خونه رو در پيش مي گيرم .
*****
به ساعت نگاه مي كنم ... 5 بعد از ظهر و نشون مي ده ... نگاهم و به گوشي توي دستم مي اندازم ... دستام به وضوح مي لرزه ... شماره ي علي رو از ليست مخاطبين انتخاب مي كنم و دكمه ي تماس و مي زنم . شروع مي كنه به بوق خوردن ... بوق اول ... دوم ... سوم ...
- علي : الو ؟
- من : سَـ سلام علي آقا ، خوبيد ؟
- علي : سلام راحله خانم ، خوبم ممنون ... شما خوبيد ؟ خانواده خوبن ؟
- من : همه خوبن ... راستش بايد باهاتون حرف بزنم ...
romangram.com | @romangraam