رمان قهوه تلخ

#قهوه_تلخ_پارت_159


مانند قطرات اشک بر گونه هایم.

وقتی تو نیستی هیچ چیز معنا ندارد ، حتی رمانتیک ترین چیز ها مانند شمع.

می دانی چرا شمع ها رو روی میز روشن می کنند؟!

تا وجود یکدیگر را به یاد بیاورند ، شاید هم می خواهند فضا را احساسی و دل نشین کنند.

اما نبود تو حتی این حس ها را هم از بین می برد ، همان حس های شاعرانه با وجود شمع را ، حتی رمانتیک ترین صحنه ها با نبود تو پوچ می شوند.

به امید بودنت...

هرچند کم و کوتاه...

من به آن ها قانعم.

تنهاییم مگذار که بی تو نفسم بند میاید.

چشم هایم را باز کردم نگاهم را به سمت پنجره سوق دادم :

در این تنهایی و خلوت تنها چیزی که مرا آرامش می دهد صدای موسیقی است که اوهم انگار پی به حال درونم برده است





که با صدای سوزناکش آتش به جانم میزند و بی کس بودنم را اینگونه ناجوانمردانه بر صورتم می کوبد



romangram.com | @romangram_com