#بغض_محیا_پارت_592
بالاخره عکاس آمد و بعد از حرف و نهار...
اینقدر ژست هاي عجیب و غریب و گاه خجالت آور ...
که لپهاي مرا گل می انداخت و خنده ي امیرعباس را در می آورد...
به ما داد که وقتی اعلام کرد کارش تمام شده نفس راحتی کشیدم...
به سمت تالار رفتیم و بالاخره براي بار دوم پاي سفره عقد نشستم با محبوبم...
و خدا میداند تمام دنیا مال من بود وقتی از آینه نگاهش میکردم...
و با لبخند بله دادم با تمام وجودم به مردم...
مردي که تمام عمرم...
تمام قلبم بود...
بالاخره آقایان هم به قسمت خودشان رفتند و شادي و همهمه برپا شد...
کمی رقص هم بد نبود در بهترین روز زندگیم در کنار عزیزانم...
خیس عرق سر جایم نشستم و مینا با دستمال عرق پیشانی ام تا خشک کرد...
و عمه و دختر عمه امیرعباس براي دادن هدیه به سمتم آمدند...
خوش آمدي گفتم که عمه هدیه را به دستم داد و گفت...
- مبارکت باشه خانوم...
ممنونی گفتم که ادامه داد...
- والا یه همچین جشنی واسه بار دوم انتظار نداشتیم،مبارکتون باشه...
لبخند زورکی زدم و سري تکان دادم که به همراه دخترش رفت...
مینا لبی کج کرد...
- رو مخ...
بی خیال گفتم...
- ولش کن از آقا بردیا چه خبر؟!...
چهره سرخ کرد...
- سلامتی...
من به تو یه تشکر گنده بدهکارم...
رویش را بوسیدم...
- خوشبخت بودنت براي من بهترین هدیست...
romangram.com | @romangram_com