رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_591

و من حیرت زده به محیاي جدید نگاه میکردم...

با اینکه رنگ مویم را به درخواست امیرعباس عوض نکرده بودم...

اما آنقدر تغییر کرده بودم که حتی خودم هم باورم نمیشد دختر داخل آینه باشم...

نگاهی به چشمان اشکی مینا و ساحل اندختم و خودم هم اشکم حلقه زد...

که اگر صداي زنگ آیفون حواسم را پرت نمی کرد و صداي همهمه ي زنان...

که میگفتند داماد آمد را نمی شنیدم اشکم فرو میچکید...

ساحل صدقه اي کنار گذاشت و با چشمان اشکی اش شنل را روي سرم انداخت...

چادر سفیدم را هم روي سرم انداخت و مرا بدرقه کردند...

دیدن امیرعباس در لباس دامادي عحیب دلم را لرزاند...

او که نمی تونست صورتم را ببیند،اما صورت مرتبش در آن کت و شلوار سرمه اي رنگ دلم را برده بود حسابی...

با همان هیبت و صلابت مخصوص خودش صدقه اي دور سرم گرداند و داخل اسپنددان شاگرد آرایشگر انداخت...

کمکم کرد با آن لباس پفی که راه رفتنم را کمی سخت تر میکرد سوار ماشین شوم...

با راهنمایی هایی که فیلم بردار خودش هم نشست و رو به من کرد...

- سلام عروس خانوم خودم ...

نمی زاري یه نظر بندازیم خانوم...

خجالت کشیدم از لحنش و اعتراض گونه صدایش کردم...

قرار بود اول به آتلیه و باغ برویم و بعد سالن براي عقد...

داخل آتلیه که شدیم همه تنهایمان گذاشتند تا آماده شویم...

امیرعباس هم بیرون رفت تا غذایی سفارش دهد براي شکم گرسنه ي من...

چادر و شنل را در آوردم و بار دیگر به داخل آینه نگاهی به خودم کردم...

لباس صدفی رنگم با تمام سادگی اش زیبا بود ...

وبا آن آستینهاي بلند و یقه ي قایقی اش حسابی به اندامم نشسته بود...

در باز شد و امیرعباس داخل شد...

به سمتش برگشتم و چند ثانیه میخ من شد...

به سمتم قدم برداشت و آرام نوازش وار دستی روي گونه ام کشید...

- یعنی این فرشته خانوم مال منه...

لبخندي ملیحی زدم و بوسه اش روي پیشانی ام انگار گوله اي آتش بود...


romangram.com | @romangram_com