#بغض_محیا_پارت_574
چانه ام را رها کرد و ماشین را راه انداخت...
دیگر ساکت شده بودم...
یعنی جرات حرف زدن را نداشتم...
چیزي هم نگفت و سکوت کل ماشین را برداشته بود...
گمان میکردم همه چیز تمام شده ...
و تمام ذهنم را این پر کرده بود نکند عروسیمان را برهم بزند...
نگه داشت جلوي خانه...
- خوش اومدي...
تکانی خوردم و با شک گفتم...
- به ...
به مامان اینا چی بگم...
ترسناك نگاهم کرد...
"- بگو امیرعباس اینقدر الاغه که زنش ول شده میخواد جمعش کنه...
بگو غلط اضافی کردم...
فکر کردي اینقدر بدبختی کشیدم که آخرش با گوه خوري اضافه تو بگم خوش اومدي...
هري؟!...
پدرم در اومده که یه ماه به عروسی بگم تموم شد؟!...
نه محیا خانوم از این خبرا نیست...
خوش شانس نیستی وایمیستم آدمت میکنم...
آدم"...
بغض گلویم را گرفت از لحنش...
اما دلم حسابی گرم شده بود از خواستنش...
پیاده شدم از ماشین و اشکم چکید...
وارد خانه شدم و اشک هایم را پاك کردم...
نمی خواستم کسی بفهمد مسائل میانمان را...
و کمی در دل خود را سرزنش کردم...
بابت افکاري که راجع به بهم زدن عروسی داشتم...
romangram.com | @romangram_com