#بغض_محیا_پارت_571
عیبی ندارد حتی اگه با کتک زدن من آرام میشود من راضی ترم...
سریع دربست گرفتم و به دهنم اولین جایی که میرسید رفتم...
یعنی خانه،و خدا می داند اضطراب مرا کشت تا خانه...
سریع کلید انداختم و نگاهی انداختم به عمه...
که هاج و واج دستش را خشک میکرد و مات عجله ي من بود...
- سلام عمه جون امیرعباس خونه اومده؟!...
سوالی شد نگاهش...
- نه مادر...
چی شده؟!...
زنگ بزن به گوشیش...
سري تکان دادم و باشه اي گفتم...
- با اجازه...
سریع از خانه خارج شدم و سوار ماشینم شدم و به سمت بازار رفتم...
شاید مغازه باشد...
چند باري نزدیک بود تصادف کنم در راه...
به مغازه که رسیدم با دیدنش که با اخم هاي درهم داشت ...
با مشتري صحبت میکرد،نفس راحتی کشیدم...
میدانستم در اوج عصبانیت به کارش پناه میبرد تا از التهابش کاسته شود...
دلم ضعف رفت براي امیرعباسی که اخم درهمش نشان از فشاري روي روانش بود...
با ترس قدم برداشتم و در دل دعا میکردم آقاجون همین اطراف باشد...
و دلم ریخت وقتی نگاهش به من افتاد...
نگاه وحشتناکی بهم انداخت...
و من کمی فقط کمی پشیمان شدم از آمدنم...
عذرخواهی کرداز مشتریش و به سمتم آمد...
و از لاي دندان هاي کلید کرده اش گفت...
- اینجا چی میخواي؟!...
لب فشردم و با اضطراب گفتم...
romangram.com | @romangram_com