رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_559

نگاهی به امیرعباس کردم که راحت خوابیده بود...

و دستش را روي شکمم گذاشته بود...

و من را با همان لباس موذب بیرون...

و آرایش و موهاي تافت زده روي تختش گذاشته...

صبرکن!!!...

روي تختش گذاشته ؟!...

یعنی امیرعباس مرا تا بالا بغل گرفته بود؟!...



منکه یادم نمی آمد دیشب را که به داخل خانه آمده باشم...

نگاهی به اتاق امیرعباس انداختم...

و کمی جابه جا شدم که حلقه دستش تنگ تر شد...

و با آن لباس احساس خفگی بهم دست داد...

کلافه و آرام صدایش کردم...

- امیرعباس...

مست خواب گفت...

- هوم...

تکانی به دستش دادم...

- دارم خفه میشم...

لاي چشمانش را باز کرد و دستش را شل تر کرد...

از جا بلند شدم دوباره فشاري وارد کرد...

- کجا؟!...

آرام گفتم...

" - میرم لباسمو عوض کنم خیلی موذبم...

درستم نیست کسی ببینه من تو اتاق شمام"...

با دستش منی را که نیم خیز شده بودم...

دوباره روي تخت خواباند...

ویم آمد و من انگار قلبم بیرون از سینه ام می تپید...


romangram.com | @romangram_com