#بغض_محیا_پارت_558
خندیدم...
" - میرسیم خونه...
اونوقت لباتو اونجوري کن ...
ببین عاقبت به کجا کشیده میشه"...
صداي بوق ماشین عروس را که شنیدم...
با هیجان به امیرعباس گفتم...
آخ جون امیرعباس بدو بدو...
الان گمشون میکنیم...
خندید و گفت...
" - چشم...
زن گرفتم یا بچه دار شدم نمی دونم والا"...
اهمیتی به حرفش ندادم...
و خدا می داند چقدر به من خوش گذشت...
مسابقه با ماشین عروس و گشت وگذار در خیابان ها...
و در آخر پارگینگ خانه ي امیرعباس شده بود محل بزن و برقص جوانها...
و خدا میداند چه لذتی بردم وقتی از کنارم جم نمی خورد و دائم هواسش به من بود...
مگر طوفانی هم می توانست این حال مرا بد کند...
منکه گمان نکنم...
خسته و کوفته سوار ماشین امیرعباس شدیم...
با بقیه جوان تر ها به سمت خانه رفتیم...
و چقدر امیرعباس حرص خورد از دستشان...
که ساعت دو شب بوق بوقشان براي مردم آسایش نذاشته بود...
همان داخل ماشین بود که خوابم برد و دیگر نفهمیدم چه گذشت...
نیمه شب با احساس معذبی چشمانم را باز کردم...
و با دیدن دستی روي شکمم از جا پریدم...
romangram.com | @romangram_com