رمان ز مثل زندگی

#ز_مثل_زندگی_پارت_247


ـ بله .

دامون با خوشحالي اونو سمت خودش كشيد و بغلش كرد آهو با خجالت در آغوشش موند و دامون روي موهاش بوسه زد و گفت :

ـ مرسي عزيزم ، خيلي خوشحالم ، همش فكر مي كردم اگه بگي نه من چي كار مي كنم .

ـ خب چي كار مي كردي ؟

دامون اونو كمي از آغوشش بيرون كشيد به چشم هاش نگاه كرد و گفت :

ـ خودمو از دار مي آويختم خوبه ؟

آهو به نگاه شوخ دامون كه درخشش خاصي داشت لبخند زد . دامون فشاري به دست هاش آورد و گفت :

ـ بريم داخل ؟ همه منتظرن .

ـ واي نه من خجالت ميكشم .

ـ از چي خجالت ميكشي ، بيا بريم عزيزم .

دستش رو گرفت و با هم سمت ساختمون رفتند .





پايان

romangram.com | @romangram_com