#وسوسه_پارت_146
چشام خيلي سنگينه …ترجيح مي دم چشمامو ببندمو ….و بذارم هر كي هر كاري كه دلش خواست …. انجام بده
***
اين دفعه كه چشمامو باز مي كنم كسي بالا سرم نيست …تشنمه…بي اراده خانوم جونو صدا مي زنم
خانوم جون سراسيمه وارد اتاق ميشه …
لبامو تكون مي دم ..:
-اب
بغلم كنار تخت مي شينه… ليوانو از اب پر مي كنه و سرمو مي گيره تو بغلش …ليوانو به لبام نزديك مي كنه ..به چشماش نگاه مي كنم …ناي حرف زدن ندارم… ولي ازش مي پرسم : -خانوم جون چرا گريه مي كني ؟
در حالي كه سعي مي كنه اب و بيشتر به خوردم بده …روش. ازم مي گيره و لاله رو صدا مي كنه ….
بس كه گريه كرده چشماش شده كاسه خون …تمام صورتمو از نظر مي گذرونه …و زمزمه وار ازم مي پرسه : خانوم جون- ..اين چه بلايي بود …كه سرمون اوردي دختر ….؟
نمي فهم كه چي مي گه …يعني هنوزم نمي دونم چه اتفاقي افتاده ..به حرف ميام …..و بي خيال سوالي كه ازم كرده: - چرا همه چي بهم خورد ….؟مسعود كجاست ؟چرا اقا جون افتاد به جونم ….؟
اين دفعه خانوم جون با صدا مي زنه زير گريه …..
لاله از صداي گريه خانوم جون زود خودشو مي رسونه به اتاق …
ليوانو از دستش مي گيره و بلندش مي كنه…. و مي برتش گوشه اي از اتاق… تا بنشينه
romangram.com | @romangram_com