#تا_آسمان_پارت_782
مشتش را زد روی سنگ سیاه׃پس چی شدنامرد....پس کجا رفت اون همه قول وقرار....?مگه نمیگفتی مرده و قولش....?پس کو....
سرش را از سنگ جدا کرد ونگاه داغدارش را داد به رو به رو.
ایستاده بود میان سنگ قبرهای سفید و سیاه.... ایستاده بود زیرباران.....کنار همان قاصدک پیر ولبخند گرمش را به رویش می پاشید.
خندید و اسمش را صدا زد׃محمد....
هیچ صدایی نیامد.هرگز هیچ صدایی نیامده بود...سه سال بود که قهر کرده بود و حرف نمیزد....... سه سال لعنتی ....
لبهای خیسش به صدایی آهسته نجواشد׃هر وقت ازم میپرسیدی״دو سم داری״میگفتم نه.....یادته میگفتم هیچ وقت ازم״دوسِت دارم״نمیشنوی.... یادته میگفتم این آرزو روباید با خودت به گور ببری?
مشتش را گذاشت روی سنگ و سرش را روی آن. صدای بلند گریه هایش پیچیده بودمیان ترانه ی باران׃نمیدونستم ....نمیدونستم محمد... آرزو که سهل خودتم قراره بیای اینجا...
دهانش را چسباند روی سنگ و زار زد׃دوسِت داشتم محمد...به خدادوست داشتم.....
هیچ وقت بهت نگفتم ... ولی دنیام بودی... نفسم بودی محمد... نفسم بودی.... هیچ وقت نگفتم که چقد چشاتو دوست دارم... هیچ وقت نگفتم که چقد زندگی با تو رو دوست دارم.... هیچ وقت نگفتمو حالا میگم..... میدونم دیره...میدونم.....
سرش را بلند کرد و چشم چرخاند توی آسمان׃میدونم داری منو میبینی...میدونم داری صدامو میشنوی...میدونم.... حالا ببین منو....
ببین به چه روزی انداختیم... ببین که چقد پشیمونم... ببین که چقدبدون تو تنهام...فکرشو نکرده بودم محمد... فکر اینجا شو نکرده بودم...فکر اینهمه تنهایی بعد تورو....فکر اینهمه نبودن تو رو..
پلک بست و گذاشت باران صورتش را بشوید׃با رون منو یاد تو میندازه... همیشه عاشق بارون بودی.... عاشق راه رفتن زیرش... عاشق صدای ناودوناش.... میگفتی اسم دخترمونو میزاریم ״باران״... میگفتی״باران״ی که از دل ״آسمان״میباره....
romangram.com | @romangram_com