رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_779

نمیدانست که تمایل سر مهراد به خم شدن تحت فشار انگشتان خودش بود یا اراده ی او.

نمیداست این بعد مسافت چند نفسه کی قرار بود تمام شود.... نمیدانست.امشب زده بودبه سرش وهیچ چیزنمیدانست. ...تنها یک چیز را میدانست که خانه ی چشمهایش که نه ,خانه ی قلبش اشباع نگاه این مرد بود.

سرمهراد کج شد ودست ستون زد کنار صندلی اش. چشمهایش گرمتر از آفتاب تموزدور تا دور صورتش چرخید. زمزمه هایش بنا گوشش را گرم کرد׃به خاطر تو!

لرز...درد و سرما از تمام وجودش رخت بست و دور شد.انگشتانش شل شد و پیراهنش را رها کرد.

لبخند کمرنگی زد. چشمهایش را رو هم گذاشت و دل سپرد به نوای ترانه.

״قلب من از صدای تو ,چه عاشقانه کوک شد....

تمام پرسه های من کنار تو سلوک شد״

***

صدای سوزناک حاج خانوم را میشنید و انگار که نمیشنید. گوشی را اززیر شال رد کردو گذاشت روی گوش.

_نیا مادرم...نیا... والا به خدا من راضی نیستم.....مریضی.... بشین تو خونه استراحت کن.

مشت چپش روی قلبش بیشتر فشرده شد.

_یه یاسین بخون... چهار تا دونه قل هوالله...ثوابش از همشون بیشتره.....منم شب سرم خلوت شد میام بهت سر میزنم.


romangram.com | @romangram_com