رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_726

خندید ׃چه زود یادت رفت?

_قول دادی بی خبر جایی نری.

انگشت اشاره اش را گذاشت روی چال پشت لب او و کشید تا روی چانه׃آفرین.....

حالا یه قول دیگه هم به اون قول قبلیم اضافه کن.

حالا آسمان هم داشت مثل خودش به این بازی میخندید.

_چه قولی?

پیدا کردن راه دل مهربانش خیلی هم کارسختی نبود׃اینکه قول میدم قولامو نشکنم.

کف دستش را رو کرد برایش׃قبوله?

آسمان به دستش نگاه کرد. بعد به صورتش .دوباره به کف دست باز شده اش.سرش رابالا آورد و دستش را بالاخره سپرد به دستش׃قبوله.

انگشتانشان را قفل کرد و فشرد׃حالا برو لباس بپوش بیا شام..

قبل از رفتنش صدای زنگ تلفن باعث شد هر دو به هم زل بزنند.

_آسی خانوم... آبی جان...?


romangram.com | @romangram_com