#تا_آسمان_پارت_716
دست هایش را زد به زانو و بلند شد و دست مادرش را هم گرفت׃مرسی...بالا نمیام دیگه...... میرم.
مادرش اخم کرد׃یعنی چی?کجا بری?بیا بالاآبگوشت گذاشتم... بریزم بخور.. با تربچه میچسبه ها.
دل و دماغ هیچ کاری حتی غذا خوردن را نداشت. بر میگشت آپارتمان خودش.سکوت و خاموشی آنجا هزار بار به غمکده خانه ی بدون اومی ارزید.
خم شد و صورت مادرش را بوسید׃دستتون درد نکنه... فعلا گرسنه نیستم... خواستم میرم یه چیزی تو رستوران میخورم.
_تو گرسنت نیست اون طفل معصوم چه گناهی کرده?
چرخیده بود که ایستاد. پلکهایش جمع شد. طفل معصوم?
_ بیا بالا پسر... بیا بالا سهمتونو بریزم ببر با خودت... رفتنی دو تا سنگکم از سر کوچه بگیری...
حاج خانوم یک دستش را انداخته بود به نرده و لنگ لنگان داشت برای خودش میرفت?
هنوز نفهمیده بود منظورش را.
دنبالش از پله ها دوید بالا׃آخه...پس...
کتانیهایش را با فشار پاشنه کند و دنبالش راه افتاد. ׃مامان?
کفری شد.مادرش یکراست داشت میرفت به آشپزخانه. حتی برنگشته بودتا نگاهش کند.
romangram.com | @romangram_com