#تا_آسمان_پارت_690
آسمان دستهایش را توی هوا تکان میداد. چشمهایش اشک داشت و لبهایش لبخند׃بایدم متوجه نشی... درست مث من که نمی فهمم چی تو سرتون میگذره... که چه هدفی دارین...که تو و اون پدرت چه نقشه ای واسم کشیدین....
بی حوصله غر زد׃درست صحبت کن... فهمیدی.? من نمیدونم کی چی بلغور کرده برات که اینجوری دور ورت داشته...
بلیطها را زد کف دستش ׃ته توی این بلیطارم در میارم...
از میان چشمهای او برق آتش فواره زد׃یعنی میخوای بگی از هیچی خبر نداری....
یعنی میخوای بگی حاجی هیچی نمیدونه...
حرف میان مردمکهایش بود و آنطور داد میکشید?
نباید داد میکشید. نباید داد میکشیدند. حداقل نه امروز. درست فردای روزی که آن همه احساس خرج رابطه ی نداشته اشان کرده بود.
فکش رابا فشاری که هیچ تحت کنترل ماهیچه های صورتش نبود به هم سائید. دست نداخت و چانه او را سفت چسبید. آسمان هم فوری ساکت شد و پلکهایش از حرکت ماند.
_صداتوبیار پائین.... وقتیکه از هیچی خبر نداری... وقتی که نمیدونی چی به چیه حرف نزن و قضاوت بیخود نکن.... من هیچی به حاجی نگفتم... فهمیدی?
آسمان سرش را کشید و چانه اش را آزاد کرد׃تو نگفتی ولی از همه چی خبر داره... تونگفتی ولی بالا و پائین زندگی منو میکوبه تو فرق سرم... تو حرفی نزدی ولی بهم پیشنهاد مسافرت کیشو و ماه عسل میده....هه تو نگفتی ولی میگه برید و یه فرصت دوباره به خودتون بدین.....
گردنش را جلوتر کشید وحرفها یش را به معنای واقعی کلمه کوبید توی صورتش׃
مردی که حتی شک داشتم شماره ی منو داشته باشه... سه سال عروسش بودمو یه بارحتی صداشو پشت تلفن نشنیدم چی شده که یه ساعت تموم جلوی بیمارستان منتظرم میمونه و اسممواز اطلاعات پیج میکنه.?
romangram.com | @romangram_com