#تا_آسمان_پارت_689
کلافه و خسته...با خشمی که نفهمید چرا فروکش کرد دست کشید میان موهایش׃خودم خواستم اینکارو بکنم.
نگاه اوهم نرم شد. چشمهای خواب آلودش ,حال قشنگی داشت. یک قدم آمد جلوتر. حالاایستاده بود درست زیر سوی چراغ׃شیش ماه گذشته مهراد...شیش ماه....میفهمی یعنی چی?یعنی اینکه شیش ماهه منه لعنتی زنتم وتو ندیدی...یعنی شیش ماهه من توی خونه ی توام و تو نفهمیدی.تو این مدت حتی یه بار شناسنامتو واکردی که ببینی من کجای زندگیتم؟ که کی ام...چند سالمه..؟
بغض ,صدایش را در هم فشرده بود:که بدونی نسبتم با توی لعنتی چیه؟اصلا میدونی چرا اینجام....
با مشت کوبید روی قفسه ی سینه اش :منو نگاه کن....میشناسی منو؟
خیره شد مستقیم به خیسی چشمهای او .قدرت نفس کشیدن را انگار از ریه هایش سلب کرده بودند. داشت خفه میشد.
مشتش را محکمتر کوبید و جیغش همراه قطره اشکی روی صورتش ،رها شد:اگه نمیدونی بگم....من....زن محمد بودم .....حالا شدم زن تو....زن شرعیت....زن قانونیت......فهمیدی حالا....خیالت راحت شد؟.
پلک مینواخت . با همان ریتم مخصوص به خودش. کشدار...وسنگین. پلک مینواخت وهر بار چشمهای قرمزش,کمی خیستر میشد׃ تازه الان یادت افتاده که ممکنه من ازلحاظ مالی به مشکل بر بخورم....?تازه الان فهمیدی که منم انسانم و نیازهای خودمودارم..?
حالش حال غریقی بود که هر چه بیشتر دست و پا میزد, خالی زیر پایش عمیقتر میشدو نفسش کوتاهتر.
_اون اوایل پدر بزرگوارت که پدری رو در حقم تموم کرد و یادش افتاد که یه زمانی محمد زنی داشته و باید حقش پرداخته بشه.... نه به اون وقتی که نفهمیدم کی خونموتخلیه کرد و اجاره اش داد نه به وقتی که حسابای بانکیموبعد دو سال شارژکرد... حالاهم که تو....الحق که پسر همون پدری.
داشت میکوبیدش. با همان چشمها. چشمهای همیشه مرطوب و بی آلایشش. داشت می کوبیدش . داشت فریاد میزد و تمام عقده ها را بر سرش خالی میکرد و یک فکر با بی منطقی تمام توی سر خودش می آمد و میرفت که تنها یک گام... یک گام کافیست تابردارد و تمام کند این شکنجه چند ماهه را.
با شدت ضربه ای که به سینه اش کوبیده شد به خودش آمد׃خیلی دوس دارم راجع به این توضیحتو بشنوم...
با گیجی به بلیطهای توی دست او نگاه کرد و گیجتر از آن توی چشمهایش׃متوجه نشدم... این بلیطا...
romangram.com | @romangram_com