رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_670

انگشتانش جمع شد و سیگار روشن میان مشتش مچاله.دردی جانکاه تا ستون فقراتش بالارفت.

کانون درد نه کف دستش,که ته سینه اش بود. ...درد واقعی آنجا توی قلبش بود که تیرمیکشید.فریاد ش را میان حنجره خفه کرد. حق نداشت. حتی حق فریاد زدن نداشت وقتیکه, شش ماه ,سکوت,تمام حرفهای این زن شده بود.

چشمهای سوزانش را فشرد و تلو خورد.

_وااای.... واای....چیکار کردی...?

آسمان دستش را سفت گرفت و انگشتانش را یکی یکی باز کردهق هقش بلند شد׃این چه

کاری بود کردی?

فوت کرد روی حلقه ی سوزان کف دستش و اشکهایش باران شد׃ دیوونه... دیوونه...

روانی....دیوونه....

اشک میریخت. اشک میریخت و بد و بیراه نثارش میکرد?

دردبودنش را باور میکرد یا درمان بودنش را?زخم بودنش را باور میکرد یا مرهم بودنش را?

با ضرب بازو او راکنار زد و رفت توی اتاق خودش . نشست روی تشک. کف دستش را روی زانو باز کرد و نگاه کرد.

ترسانده بودش?


romangram.com | @romangram_com