رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_659

افتخار میدی هانیییی?

اخم غلیظی تحویلش داد و رو گرفت׃زهر مار هانی.

_صدای کیه اون?

دو دستی گوشی را چسبید׃یه آشغال خیابونی.

پسر ک سیریش تر از این حرفها بود. دونفر دیگر هم از آن پشت گردن کشیده بودندو

نیششان جر خورده بود׃بیا بالا ....نازشونیگا....

قدمهای بلندش را در خلاف جهت اسپورتیج برداشت. سرش که بالا رفت چشمهایش روی قامت مثل همیشه تیره پوش مهراد ماسید.

تپش بی امان قلب اولین ری اکشن بدنش بود.

دست به جیب ایستاده بود کنار ماشین. حال چشمهای او را از پشت شیشه های سیاه عینک نمی دید اما گره ی اخمهایش پیشانی اش را جمع کرده بود.

مهراد بود که قدمی سمتش برداشت. کف کفشهای خودش که انگار چسبیده بود به تن آسفالت.

مقنعه را روی سینه اش مشت کرد.صدای آیسان هنوز داشت می آمد که گوشی را پائین آورد.

***


romangram.com | @romangram_com