#تا_آسمان_پارت_653
آب معدنی را از کیفش در آورد.دیگر نایی برای حرف زدن نداشت׃صد رحمت به کارورزی بابا....
لبه ی بطری را تکیه داد به دهانش و قلپی نوشید. معده اش از گرمای آب به هم پیچید׃توچه خبر?
صدای پوف کردن مهتا را شنید׃هیچی .. داریم مگس میپرونیم تو دانشگاه.... فعلا که کلاسارو هواست...
_از ممد جونت چه خبر?
صدایش هیجان زده شد׃اونو بیخیل بابا....میگم آسی تا اونجایی یه چنتایی ازون دکترمکترای خوشگل واس من سوا کنیا...
در بطری را یکدستی بست ׃کم نباشه یه وقت?
غش غش خندید׃تو به فکر خودت باش...راستی از اون جیگر طلاچه خبر?
چشمهایش به غم نشست ׃هیچی سلامتی.
از روز قبل همدیگر را ندیده بودند. عصر همان روز بعد رفتن مهمانها همراه مهرادبرگشته بود خانه.هر کدام به اتاقهای خودشان.
به جز پیامی که سر ظهر فرستاده بود هیچ خبر دیگری ازاو نداشت. نه زنگی نه تماسی..نه حرفی..نه حدیثی. هیچ چیز. پووفی کرد. حالا باید یکی می آمد و ناز آقا رامیکشید?
_برو به کارت برس.. سفارش من یادت نره ها...
_حتما... نخ میبندم دور انگشتم تا یادم نره.
romangram.com | @romangram_com