#تا_آسمان_پارت_652
روی اسم مهتا ضربه زد:׃اووهوم....دیگه هر کی خربزه میخوره پای لرزشم باید بشینه .....خدا کنه پرستارای خوبی باشیم. راستشو بخوای با حرفای اصلح استرسم ده برابرشد.
با بلند شدن یلدا خودش هم ایستاد׃منم..... ولی باتوکل به خدا.
بازویش را فشرد ׃خوشحال شدم از آشنائی باهات.. میبینمت ...
با دور شدنش گوشی را کشید روی گوش و دوباره نشست ׃ مهتا....?
_علیک سلام خانوم پرستار...?
اززیر مقنعه گردن عرق کرده اش را چنگ زد׃چه سلامی..چه علیکی... دارم میمیرم...اصلح نامرد پدرمونو در آورد.
دهان مهتا با صدا جنبید׃اصلح کیه ?هد نرستون...?
دسته ی صندلی را بلند کرد و راحت تر نشست׃نه...مترون.....همون اول کاری دوساعت سر رخت و لباسمون سخنرانی کرد...بعدشم چارت راند و خودکار قرمز وآبی...
مهتا داشت میخندید׃ اوووخ که جیگرم خنک شد......ببینم با مقنعه هم میتونی گوشاتوبندازی بیرون یا نه?
از تصورش بلند بلند خندید. صدای خنده اش سر مرد سفید پوشی را برگرداندسمتش.ایستاده بود مقابل بردو با اخم نگاهش میکرد.
مردک انگار طلب پدرش را داشت.دستش را ستون سر کرد واینبار پشت به مردنشست ׃هلاکم بو خودا.....پرستاری چه سخته....
_سخته?.....حالا خوبه دیده و شناخته انتخابش کردی...اون موقع اون همه مامانو آیسان حرص خوردن سر انتخاب رشتت واسه همین روزات بود...گفتیم پرستاری نزن.. بزن شیمی.. بزن میکرو ... چه میدونم این همه رشته ی خوب داشت گروه تجربی...دوره ی کار ورزیتو یادت بنداز...
romangram.com | @romangram_com