رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_641

با گردش سر مهراد به پشت,برای اولین بار پس از آمدنشان تمام جراتش را ریخت به چشمهایش و نگاهش کرد. چشمهایش از پهنای شانه های او گذشت و رفت تا روی دستهایش و سمت مسیری که باباگفته بود.

_درسته... بعد برگشتنم از کیش دادیم قسمت مهمونای ویژه روهم طراحی کردن.

صدای خنده ی پر از شیطنت آیسان آمد׃یعنی ما رو الان جزو مهمونای ویژه به حساب آوردین.

طنین گرم خنده های مردانه ی او ,تنها جوابی بود که به آیسان داد.

گردنش بالا رفت. انگار که تمام اندامهایش شرطی این صدا شده بودند و در لحظه واکنش نشان میدادند. درست مثل ساقه ی گیاهی که قد میکشد سمت نور و ذرات حیات بخشش را با ولع میان آوندهای تشنه اش نگه میدارد.

تنش گیاهی بود نو رسته و رنجور که جان میگرفت سمت جاذبه ی حضور او.

گارسون برای سفارش غذای اصلی وارد شد.

_سفارش نمیخواد طیّب....منوی ویژه رو زدم رو سیستم آشپزخونه... با کادرداخلی هماهنگ کن بیزحمت.

مرد سرمه ای پوش با ״چشم״غرّایی پشت درهای چوبی پنهان شد.

_این تابلوهای قلم زنی کار کیه....?من عاشق کارای هنری ام.

لب گزید و لیوان آبش را چنگ زد. بغضش با آب به زیرمیرفت?

مهرادسکوت سنگین پس این سوال آیسان با تعللی غیر عادی شکست׃اطلاعی ندارم...


romangram.com | @romangram_com