رمان تا آسمان

#تا_آسمان_پارت_639

جرات سر بلند کردن نداشت. لپش را از داخل کشید زیر دندان. لباسش انگار که خاردرآورده بود روی تنش׃خدا بگم چیکارت نکنه آیسان.

اگر هم میرفت و عوضش میکرد بدتر تابلو میشدکه.

بابافرهاد با دیدنش مکثی کرد. لبخندآرامی زد و دوباره دنباله ی صحبتش را گرفت.فقط خدا میدانست که چه حال و روزی به هم زده بود.

لپهایش را پر باد کرد و اینبارسعی کرد با فاصله بنشیند.

_چیزی شده?

با صدای مهراد تقریبا از جا پرید:ها...? نه..نه.

همه ی تنش عرق بود. برای برداشتن نوشیدنی اش دست برد که با دیدن لیوان خالی سرش برگشت׃فراپه ی من کوش ?

ابروهای مهراد تاب برداشت بالا ׃خوردم.

چشمهایش باز شد .پچ پچ کرد׃خوردیش.....?سهم من بود...

سرمهراد با بی خیالی چرخید سمت بابا. شانه اش رفت بالا׃برا من نیاورده بودی.

خواست حرفی بزند که پشت دستش گرم شد.

مهرادخیره توی صورت با با فرهاد لبهایش تکان خورد׃دوباره برات درست میکنم.


romangram.com | @romangram_com