#سلطان_پارت_569
اصلا به خاطره توعه که گریه می کنم،نیست خیلی خوش اخلاقی،برا همونه،من چقدر بدشانسم...
پشت دستم رو هم زمان که اشک می ریختم روی چشم هام کشیدم.
_بیا این دستمال رو بگیر.
از پشت حاله ی نازکی از اشک به دست مردونه اش زل زدم ،دستم رو جلو بردم و دستمال رو از تو دستش بیرون کشیدم.
_گفتم که نمی تونم عروسی بگیرم،فعلاشرایطش رو ندارم ،بعدشم چقدر هولی،نترس فرار نمی کنم.
وقتی لحن آرومش رو دیدم دوباره دل و جرات پیدا کردم و لب زدم:
_ترس داره به خدا ازتوی دیو بایدم بترسم،هرشب داری به یه بهونه میایی تو اتاقم ،اگه ...اگه بلایی سرم بیاری چی،اونوقت بی آبرو می شم.
نمی فهمیدم دارم چی می گم،فقط هرچی چرت و پرت بود بهم می بافتم تا ذهن این شیر مغرور رو منحرف کنم.
دوتا ابروش رو از چشم های متعجب و گشاد شدش فاصله داد گوشه ی لبش کمی متمایل به بالا شد،به زور داشت خنده اش رو کنترل می کرد.
_اولا که تو زن عقدیه منی و هروقت که دوست داشته باشم بهت نزدیک می شم،دوما چرا باید بی آبروشی من شوهرتم،اسمت تو شناسناممه.
سوما شاید هیچ وقت شرایط عروسی مهیا نشه؟!
با تعجب گفتم:
_یعنی نمی خوایی شوهرم باشی،می خوایی تا ابد همینجوری بمونیم،تو جدا و من جدا...
مردونه خندید،ازهمون خنده های جذاب و نفس کشش،برای یه لحظه محو تما شاش شدم.
romangram.com | @romangram_com